Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017
ΤΕΥΧΟΣ logistis
Εισάγετε το email σας
και μείνετε ενημερωμένοι
Downloads
Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών ΣυστημάτωνΣυχνές Ερωτήσεις - Απαντήσεις
Λεπτομέρειες Άρθρου
Παρασκευή 30 Ιουνίου 2017
Aρθρο του κ. Ηλία Νικ. Μήτσιου
Πρόταση επαναφοράς του θεσμού της διοικητικής επίλυσης της διαφοράς


Εμπειρογνώμονα φοροτεχνικού

Στην πράξη προσωρινού διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εκτός του ποσού του κύριου φόρου περιλαμβάνεται και πρόσθετος φόρος, τόκος και πρόστιμο για κάθε μήνα καθυστέρησης της πληρωμής του φόρου από την παρέλευση της προθεσμίας που έπρεπε να καταβληθεί ανάλογα με τη φορολογία (εισόδημα ΦΠΑ κ.α.) και το είδος της κάθε δήλωσης (εκπρόθεσμη, ανακριβή, μη υποβολή).
Σε περίπτωση που διενεργηθεί έλεγχος για περισσότερες της μιας διαχειριστικής περιόδου εκδίδονται χωριστά πράξεις προσωρινού διορθωτικού προσδιορισμού φόρου, επιβολής προστίμου κ.α. κατά διαχειριστική περίοδο και για κάθε φορολογικό αντικείμενο, εισόδημα, ΦΠΑ, ΚΒΣ, τέλη χαρτοσήμου, παρακρατούμενου φόρου κ.λπ. ανάλογα με το αντικείμενο της δραστηριότητας του υπόχρεου.
Ο φορολογούμενος έχοντας υπόψη τα παραπάνω και τη δαπάνη που απαιτείται, όταν για κάθε πράξη πρέπει να ασκήσει ένδικα βοηθήματα (ενδικοφανείς προσφυγές, αιτήσεις αναστολής και επίδοση αυτών με δικαστικό επιμελητή στην αρχή όπου εξέδωσε την πράξη, προσφυγές, παράβολα παράστασης και αμοιβής δικηγόρου, ανακοπές, κατασχέσεις, ποινικά κ.α.) είναι απολύτως βέβαιο ότι, ο φορολογούμενος συγκρίνοντας τα ποσά του πρόσθετου φόρου, τόκου και προστίμου τα οποία σε πολλές πράξεις, τουλάχιστον, των παρακρατούμενων και επιρριπτόμενων φόρων υπερβαίνουν κατά ποσοστό 120% του ποσού του κύριου φόρου, θα προτείνει τη διοικητική επίλυση της διαφοράς αν όχι για όλες τις πράξεις, τουλάχιστον, για μερικές λόγω ποσού (κύριου φόρου, πρόσθετου φόρου και λοιπών συμπαρομαρτούντων εξόδων).
Κατά συνέπεια, πρέπει να επανέλθει ο θεσμός της διοικητικής επίλυσης της διαφοράς (συμβιβασμός) με πρόταση του φορολογουμένου εντός προθεσμίας τριάντα (30) η μερών (αντί των είκοσι (20) ημερών) από την παραλαβή της πράξης του προσωρινού διορθωτικού προσδιορισμού φόρου που του κοινοποιείται μαζί με το σχετικό σημείωμα των διαπιστώσεων του φορολογικού ελέγχου, σύμφωνα με το άρθρο 28 του ν. 4174/2013, δηλαδή πριν από την κοινοποίηση των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού του φόρου.
Συνεπώς, ο υπόχρεος σε βάρος του οποίου κοινοποιήθηκαν τα αποτελέσματα του φορολογικού ελέγχου, η πράξη του προσωρινού διορθωτικού προσδιορισμού φόρου καθώς και οι πράξεις επιβολής προστίμου που εκδίδονται ταυτόχρονα κατά τις διατάξεις του άρθρου 28 του ν. 4174/2013 και αφορούν φορολογικές υποθέσεις έως την 31.12.2013, μπορεί αν αμφισβητεί την ορθότητά του να προτείνει τη διοικητική επίλυση της διαφοράς μερικά ή ολικά εντός προθεσμίας τριάντα (30) η μερών (αντί των είκοσι (20) ημερών που ισχύει).
Επί της διοικητικής επίλυσης της διαφοράς ο πρόσθετος φόρος, ο τόκος και το πρόστιμο εκπρόθεσμης καταβολής που προκύπτει συνολικά θα υπολογίζεται με ποσοστό πενήντα δύο (52%) τοις εκατό και για τις παραβάσεις των άρθρων 4 (πρόστιμα), 5 (πρόστιμα για παραβάσεις του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων ΚΒΣ) και 6 (πρόστιμα ΦΠΑ, για πλαστά ή νοθευμένα ή εικονικά φορολογικά στοιχεία) του ν. 2523/1997 θα εφαρμόζονται οι διατάξεις της παραγ. 2 του άρθρου 55 του ν. 4174/2013.
Κατά την υπογραφή των οικείων πράξεων θα καταβάλλεται το δεκαπέντε (15%) τοις εκατό αυτού το αργότερο εντός των τριών (3) επόμενων εργάσιμων για τις δημόσιες υπηρεσίες ημερών και το υπόλοιπο ποσό (μη συμπεριλαμβανομένου του 15%) σε 12 ίσες μηνιαίες δόσεις, αν το ποσό της οφειλής είναι μέχρι 50.000,00 ευρώ, σε 24 ίσες μηνιαίες δόσεις αν το ποσό της οφειλής είναι μέχρι 240.000,00 ευρώ και σε 36 ίσες μηνιαίες δόσεις αν το ποσό της οφειλής υπερβαίνει τις 240.000,00 ευρώ.

Αιτιολογική βάση για το προτεινόμενο ποσοστό μείωσης των πρόσθετων φόρων κατά τη διοικητική επίλυση της διαφοράς για πράξεις που εκδίδονται από 1.1.2014 και αφορούν φορολογικές υποθέσεις μέχρι την 31.12.2013
Η πρόταση μείωσης του πρόσθετου φόρου στο ποσοστό 52% για τις φορολογικές υποθέσεις μέχρι 31.12.2013 στηρίζεται στο γεγονός ότι στις προσβαλλόμενες πράξεις ο πρόσθετος φόρος ανέρχεται σε ποσοστό 120% επί του κύριου φόρου, χωρίς να παρέχεται η δυνατότητα μείωσης αυτού, είτε με διοικητικό ή δικαστικό συμβιβασμό αλλά ούτε και με απόφαση του διοικητικού δικαστηρίου, ο οποίος υπολογίζεται με το ίδιο ποσοστό πρόσθετου φόρου που αναγράφεται στην πράξη επί του ποσού του κύριου φόρου.
Από 1.1.2014 το ύψος του επιτοκίου υπολογισμού των τόκων εκπρόθεσμης καταβολής που υποχρεούται να καταβάλλει ο φορολογούμενος επί του ποσού του φόρου από την επόμενη ημέρα της λήξης της νόμιμης προθεσμίας καθορίστηκε στο ποσοστό 8,76% ετησίως, με ανώτατο όριο (οροφή) στο ποσοστό 52,56% (6 ‘ 8,76) στο έτος της παραγραφής. Δηλαδή, έτη 5 + 1 εντός του οποίου λήγει η προθεσμία υποβολής της δήλωσης.
Ας υποθέσουμε ότι στον υπόχρεο κοινοποιείται ο προσωρινός διορθωτικός προσδιορισμός φόρου ένα (1) μήνα προ του έτους της παραγραφής, το επιτόκιο υπολογισμού των τοκων εκπρόθεσμης καταβολής θα ανέλθει στο ποσοστό 51,83% (511/12 ‘ 8,76 ή μήνες 71 ‘ 0,73). Δηλαδή, προκύπτει το ίδιο ποσοστό επιτοκίου που προτείνεται για τις φορολογικές υποθέσεις μέχρι 31.12.2013.

Υπενθύμιση - επισήμανση
Οποιοδήποτε ποσό φόρου δεν καταβληθεί εντός της νόμιμης προθεσμίας, ο φορολογούμενος υποχρεούται να καταβάλλει πρόσθετο φόρο και τόκο από την επόμενη ημέρα της λήξης της νόμιμης προθεσμίας, κατά τις διατάξεις του άρθρου 1 του ν. 2523/1997, του άρθρου 53 του ν. 4174/2013 και του άρθρου 6 του ν. 356/1974 (ΚΕΔΕ).
Δηλαδή, μετά του πέρας του ελέγχου από τη φορολογική αρχή εκδίδονται οι οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου με τον πρόσθετο φόρο και τόκο, ο οποίος υπολογίζεται και βεβαιώνεται κατά το χρόνο του ελέγχου για τη χρονική περίοδο από την επόμενη ημέρα της λήξης της προθεσμίας που έπρεπε να καταβληθεί το ποσό του κύριου φόρου.
Η βεβαιωμένη οφειλή προς το Δημόσιο που έχει βεβαιωθεί ταμειακά από τις ΔΟΥ ή τα τελωνεία σύμφωνα με το άρθρο 5 Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ΚΕΔΕ) γίνεται ληξιπρόθεσμη από την πρώτη εργάσιμη ημέρα του μήνα που ακολουθεί τη λήξη της προθεσμίας και
επιβάλλονται οι προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής του άρθρου 6 του ΚΕΔΕ.
Με βάση τα προαναφερόμενα, ο φορολογούμενος δικαιολογημένα αγνοεί τις κάθε φορά ρυθμίσεις για εξόφληση της βεβαιωμένης οφειλής σε δόσεις οταν με την αρχική βεβαίωση, βάσει του ελέγχου, ο πρόσθετος φόρος υπερβαίνει, τουλάχιστον, για τις φορολογικές υποθέσεις έως της 31.12.2013 κατά ποσοστό 120% του ποσού του κύριου φόρου και επί πλέον επιβαρύνεται και με την προσαύξηση εκπρόθεσμης καταβολής των διατάξεων του ΚΕΔΕ.
Κατά συνέπεια, η δυνατότητα να ενταχθούν στη σχεδιαζόμενη ρύθμιση με καταβολή εφάπαξ του 50% της βασικής οφειλής και με διαγραφή του υπόλοιπου 50% εκτιμώ ότι το συγκεκριμένο μέτρο καταλαμβάνει μόνο το φόρο εισοδήματος των φυσικών προσώπων και αποττελεί πράγματι την ευνοϊκότερη προϋπόθεση για τον οφειλέτη να υποβάλλει την αίτηση υπαγωγής στη ρύθμιση είτε με εφάπαξ καταβολή της οφειλής είτε με δόσεις.
Σε περίπτωση που υπαχθεί στη ρύθμιση και ο φόρος εισοδήματος των νομικών προσώπων, απαιτείται άμεση διευκρίνιση ποιο ποσό θα θεωρηθεί βασική οφειλή και ποιο ποσό πρόσθετου φόρου που θα αφαιρείται (πράξης ή ΚΕΔΕ ή και τα δύο) από το συνολικό ποσό της οφειλής.
Διότι, κάθε ρύθμιση ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο αναφέρεται μόνο στη διαγραφή προσαυξήσεων του ΚΕΔΕ χωρίς καμία μείωση της προσαύξησης (120%) που καταλογίζεται με τις οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου.

Δεδομένα υπόθεσης
Πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου, Μάιος 2014, για διαχειριστικές περιόδους έως 2009, ποσό κύριου φόρου 581.438,64 ευρώ, πρόσθετου φόρου (120%) 697.726,42 ευρώ και συνολικά 1.279.165,06 ευρώ. Από τον Ιούνιο 2014 άρχισαν να επιβάλλονται και οι προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής του ΚΕΔΕ, οι οποίες μέχρι την 24.2.2015 ανέρχονται στο ποσό των 202.619,76 ευρώ, εφόσον λόγω έκδηλης οικονομικής αδυναμίας δεν καταβλήθηκε κανένα ποσό και η υπόθεση εκκρεμεί στα διοικητικά δικαστήρια. Δηλαδή, το ποσό της βασικής οφειλής 581.438,64 ευρώ επιβαρύνθηκε με πρόσθετο φόρο και τόκο ποσού 900.346,18 ευρώ (697.726,42 + 202.619,76) και συνολικά ανέρχται στο ποσό των 1.481.784,82 ευρώ.
Και εύλογα γεννάται το ερώτημα, ποιο ποσό θεωρείται βασική οφειλή;

Προσαρμογή σχετικών διατάξεων
Στο άρθρο 142 παράγ. 1 περίπ. δ και ε του ΚΔΔικ (ν. 2717/1999) ορίζεται ότι η δίκη καταργείται, αν πριν από το πέρας της τελευταίας συζήτησης α) ..., β) υποβληθεί παραίτηση από το ένδικο βοήθημα ή μέσο, γ) ..., δ) επιτευχθεί διοικητική επίλυσης της διαφοράς (προστέθηκε με το άρθρο 30 παράγ. 1 του ν. 3900/2010 και ισχύει από 1.1.2011) και ε) επιτευχθεί δικαστικός συμβιβασμός του ν. 4600/1966 (διατηρεί την ισχύ της με την περίπ. στ της παραγ. 2 του άρθρου 285 του ν. 2727/1999).
Στο άρθρο 66 παράγ. 42 του ν. 4174/2013 ορίζεται ότι από την έναρξη ισχύος (1.1.2014) του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας κάθε αίτημα προς τη Φορολογική Διοίκηση, για διοικητικό ή δικαστικό συμβιβασμό, θεωρείται απαράδεκτο και δεν εξετάζεται.
Από τη γραμματική διατύπωση της παραπάνω διάταξης και στενώς ερμηνευτέα η υποβολή του αιτήματος για διοικητικό και δικαστικό συμβιβασμό δεν εξετάζεται μόνο όταν αυτό υποβληθεί προς τη Φορολογική Αρχή και δεν καταλαμβάνει την πρόταση για κατάργηση της δίκης με δικαστικό συμβιβασμό κατά την επί ακροατηρίου συζήτηση ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση διακρίνουμε ότι δύο (2) ειδών αιτήσεων για το ίδιο και το αυτό αίτημα το οποίο υποβάλλεται με διαφορετική ονομασία και σε διαφορετική φορολογική αρχή.
Το ένα αίτημα με την ονομασία «αίτηση» υποβάλλεται προς τη φορολογική αρχή που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη και το άλλο με την ονομασία «ενδικοφανής προσφυγή» υποβάλλεται σε ειδική υπηρεσία «Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών» με την οποία προβάλλονται νομικοί κα πραγματικοί λόγοι στο πλαίσιο της επανεξέτασης της προσβαλλόμενης πράξης επί της ουσίας όπου η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποφαίνεται μερικά ή ολικά ή τροποποιεί ή και ακυρώνει την πράξη αν συντρέχει παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η αίτηση που υποβάλλεται στη φορολογική αρχή που εξέδωσε την πράξη θεωρείται απαράδεκτη και δεν εξετάζεται και η αίτηση που υποβάλλεται στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών εξετάζεται και ενώ της παρέχεται η δυνατότητα να αποφαίνεται μερικά ή ολικά να τροποποιεί ή και να ακυρώνει την προσβαλλόμενη πράξη και της αφαιρείται το δικαίωμα περιορισμού ή και ακύρωσης των αποφάσεων επιβολής προστίμων του ΚΒΣ καθώς και των πρόσθετων φόρων και τόκων.
Εκτιμώ ότι, κρίνεται απαραίτητο να δοθεί το δικαίωμα στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών να προβαίνει και στον πειρασμό των πρόσθετων φόρων.
Τέλος, κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί στις «οργανωτικές ενότητες της εξουσίας» ότι η κανονιστική τους πράξη είναι εύκολο να δοθεί στο χαρτί η εφαρμογή της όμως στην πράξη πολλές φορές είναι πολύ διαφορετική.

Σκέψη - πρόταση άμεσης διαβούλευσης
Η χώρα μας ευρισκόμενη σε μία περίοδο εκ των πραγμάτων συνεχώς μετασχηματισμένη αισθάνεται εντονότατα τις δυσμενείς επιπτώσεις της ενωμένης Ευρώπης και γιατί όχι της παγκόσμιας μεταβολής.
Είναι φανερό ότι η πρώτη ευθύνη για μία τόσο μεγάλη εθνική προσπάθεια αλλαγών ανήκει στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Οικονομικών.
Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να αλλάξει η μέχρι σήμερα αποτυχημένη διαδικασία παρουσίασης των κάθε φορά προτεινόμενων μέτρων.
Πάνω από όλα προέχει η διασφάλιση ενός κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ διοίκησης και διοικουμένων με πρώτιστη υποχρέωση της διοίκησης να εφαρμόζει τη συνταγματική επιταγή «ότι οι Έλληνες είναι ίσιοι ενώπιον του νόμου».
Κατά συνέπεια το Υπουργείο Οικονομικών στα ανακοινωθέντα μέτρα ρύθμισης των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο και τα Ασφαλιστικά Ταμεία πρέπει να συμπεριλάβει αδιακρίτως όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα ανεξαρτήτως ύψους και ποσού προέλευσης της οφειλής (εισόδημα, ΦΠΑ, ΚΒΣ, τέλη χαρτοσήμου, παρακρατούμενου φόρου κ.λπ.) με περιορισμό των προσαυξήσεων κατά ποσοστό 48%, με καταβολή του 20% της οφειλής και επαναβεβαίωση του υπόλοιπου ποσού της οφειλής σε δόσεις.
Έτσι στο Γενικό Κρατικό Προϋπολογισμό θα επιβεβαιώνεται η ορθότητα των κονδυλίων των εσόδων και θα απαλλαγεί από τις αποδεδειγμένες χρόνιες διαρθρωτικές αδυναμίες είσπραξης ανεπίδεκτων και επισφαλών οφειλών/απαιτήσεων.
Εκτιμώ ότι, η υπαγωγή στη ρύθμιση θα είναι καθολική. Σε αντίθετη περίπτωση οι οφειλέτες που θεωρούνται ότι αδικούνται από την εφαρμογή της ευνοϊκής ρύθμισης, φυσικά δεν θα υποβάλλουν τη σχετική αίτηση υπαγωγής στη ρύθμιση θα ελεγχθούν διεξοδικά και θα ισχύουν όλα τα εξασφαλιστικά μέτρα σε βάρος τους.



Απόφαση Α.Α.Δ.Ε. Πολ. 1140/14.09.2017
Τροποποίηση της αριθ. ΠΟΛ.1130/04.08.2017 (Β' 3087) απόφασης του Διοικητή ΑΑΔΕ σχετικά με τον καθορισμό της αρμόδιας κατ' ανάθεση αρχής της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων δυνάμει της παρ. 5 του άρθρου 5 του ν. 4170/2013 (Α' 163) και της παρ. 1 του άρθρου δεύτερου του ν. 4428/2016 (Α' 190), και εξειδίκευση των υποχρεώσεων των Δηλούντων Ελληνικών Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων ως προς το χρόνο και τον τρόπο υποβολής των στοιχείων και λοιπών θεμάτων σχετικά με την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών χρηματοοικονομικών λογαριασμών δυνάμει της περίπτ. γ' της παρ. 7 του άρθρου 9 του ν. 4170/2013 και της παρ. 5 του άρθρου πέμπτου του ν. 4428/2016
Υπ. Οικ. Πολ. 1141/13.09.2017
Κοινοποίηση διατάξεων του άρθρου 80 παρ. 3 του ν. 4484/2017 (Α110)
Υπ. Οικ. Πολ. 1139/13.09.2017
Επιβολή προστίμου στις εκπρόθεσμες κοινές δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων (Ε1) των έγγαμων φορολογούμενων
Υπ. Οικ. Πολ. 1138/13.09.2017
Κοινοποίηση διατάξεων των άρθρων 10,13 και 14 του ν. 4474/2017 (ΦΕΚ 80 Α / 7-6-2017) και των διατάξεων των άρθρων 13, 15, 52, 72, 76 και 79 του ν. 4484/2017 (ΦΕΚ 110 Α / 1-8-2017) για θέματα φορολογίας κεφαλαίου
Α.Υ.Ο. Πολ.1130/04.08.2017
Καθορισμός της αρμόδιας κατ ανάθεση αρχής της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων δυνάμει της παρ. 5 του άρθρου 5 του ν. 4170/2013 (Α 163) και της παρ. 1 του άρθρου δεύτερου του ν. 4428/2016 (Α' 190), και εξειδίκευση των υποχρεώσεων των Δηλούντων Ελληνικών Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων ως προς το χρόνο και τον τρόπο υποβολής των στοιχείων και λοιπών θεμάτων σχετικά με την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών χρηματοοικονομικών λογαριασμών δυνάμει της περίπτ. γ' της παρ. 7 του άρθρου 9 του ν. 4170/2013 και της παρ. 5 του άρθρου πέμπτου του ν. 4428/2016
Περισσότερα »



Αρθρο του Παν. Ψαριανού
Η Ελλάδα του Αρτέμη Σώρρα
Αρθρο του κ. Γιώργου Δαλιάνη
Παραγραφή Φορολογικών Υποθέσεων, Απόφαση ΣτΕ 1738/2017. Απαραίτητη η υιοθέτησή της
Αρθρο της κ. Τατιάνας Ψαριανού
Πιστωτικά τιμολόγια βάσει πωλήσεων
Aρθρο του κ. Ηλία Νικ. Μήτσιου
Πρόταση επαναφοράς του θεσμού της διοικητικής επίλυσης της διαφοράς
Αρθρο του κ. Γιώργου Παλαιτσάκη
Οι επιπλέον χρεώσεις για όσους υποβάλουν εκπρόθεσμα δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων
Αρθρο του κ. Χρήστου Ν. Τότση
Οικοδομικές επιχειρήσεις (Από απόψεως Κώδικα Τελών Χαρτοσήμου)
Αρθρο της κ. ΤΖEΝΗΣ ΠΑΝΟΥ
Δαπάνες προς μη συνεργάσιμα κράτη και κράτη με προνομιακό φορολογικό καθεστώς
Αρθρο του κ. Μ. Λεοντάρη
Οι εργασιακές ρυθμίσεις με το Ν. 4472/2017
Αρθρο του κ. ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΛΙΑΝΗ
Φορολογικές προεκτάσεις σε κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς
Αρθρο της κ. ΤΑΤΙΑΝΑΣ ΨΑΡΙΑΝΟΥ
Η Φορολογία των Αποθεματικών απο SALE AND LEASE BACK
ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΑΣ
Το καλάθι είναι άδειο